ACE İnhibitörleri

ACE inhibitörleri; esansiyel ve renovasküler hipertansiyon, konjestif kalp yetmezliği ve diyabetik nefropati tedavisinde kullanılan önemli bir ilaç grubudur. Kimyasal yapıları, Bothrops jararaca adlı engerek yılanının zehrinden ilk kez izole edilen vazoaktif peptitlere dayanmaktadır. Kaptopril, enalapril, perindopril, lisinopril ve ramipril dahil olmak üzere çeşitli ticari preparatları tablet veya kapsül formunda mevcuttur.

Temel Etki ve Mekanizma

ACE inhibitörlerinin temel etkisi antihipertansiftir. Anjiyotensin dönüştürücü enzimi, anjiyotensin I’e kıyasla çok daha yüksek bir afiniteyle inhibe ederek anjiyotensin I’den anjiyotensin II oluşumunu engellerler. Etkilerinin bir kısmı sempatik tonusun ya da kallikrein–kinin–prostaglandin sisteminin modülasyonu aracılığıyla da gerçekleşiyor olabilir.

Uygulama Yolları ve Dozaj

ACE inhibitörleri şu an yalnızca oral yoldan kullanıma sunulmaktadır. Uygulanacak dozaj ve sıklık; klinik endikasyona, hastanın yaşına ve kullanılan ilaca göre farklılık göstermektedir.

Farmakolojik Etkiler

Kardiyovasküler sistem açısından sistemik vasküler direnç azalır; bu durum sistolik ve diyastolik kan basıncında düşüşe yol açar. Kardiyak debi, özellikle kalp yetmezliği varlığında %25’e kadar artabilir.

Genitoüriner sistem açısından ise renal kan akımında artış gözlemlenmekle birlikte glomerüler filtrasyon hızı değişmez. Natriürez gelişebilir; ancak plazma hacmi üzerindeki genel etki sınırlıdır.

Toksisite ve Yan Etkiler

ACE inhibitörleri genel olarak iyi tolere edilmektedir. Görülebilecek yan etkiler şunlardır: hipotansiyon, baş dönmesi, yorgunluk, kuru öksürük (bradikinin birikimine bağlı), gastrointestinal bozukluklar ve döküntü. Renovasküler hipertansiyonlu hastalarda renal fonksiyon bozulabilir.

Farmakokinetik Özellikler

Bu konudaki veriler henüz tam değildir.

ACE inhibitörleri gastrointestinal sistemden makul düzeyde absorbe edilmektedir. Aşağıdaki tablo bireysel ilaçlara ait temel farmakokinetik verileri özetlemektedir:

Metabolizma açısından kaptopril, disülfit dimer ve sistein disülfide dönüşür. Enalapril ve perindopril ise sırasıyla aktif formlarına metabolize edilen ön ilaçlardır (prodrug). Genel olarak ACE inhibitörleri insanda minimal düzeyde metabolizmaya uğrar.

Eliminasyon: ACE inhibitörlerinin yarı ömürleri ve klirens değerleri belirgin farklılıklar göstermektedir. Kaptoprilin yarı ömrü 1,9 saat iken lisinoprilinkisi 12 saat, enalaprilinkisi 35 saat, perindoprilinkisi 30–120 saat ve ramiprilinkisi 50 saatin üzerindedir. Kaptoprilin klirensi düşük olup enalapril ve perindoprilin plazma klirens değerleri yaklaşık 300 ml/dak’dır.

Özel Notlar

ACE inhibitörlerinin hipotansif etkileri anestezik ajanların etkileriyle additif bir nitelik taşımaktadır; ancak bu ilaçlar laringoskopiye bağlı kardiyovasküler yanıtlara karşı koruma sağlamayabilir.

Hipovolemi varlığında ACE inhibitörleri ile nonsteroid antiinflamatuvar ilaçların (NSAİİ) birlikte kullanımında böbrek yetmezliği riski artmaktadır.

Feragatname: Bu içerik, hekim ve sağlık profesyonellerine yönelik olarak hazırlanmış olup yalnızca genel farmakolojik bilgi sunmayı amaçlamaktadır. Burada yer alan bilgiler güncel klinik kılavuzların, prospektüs bilgilerinin ve bireysel hasta değerlendirmesinin yerini tutmaz. İlaç seçimi, dozu ve tedavi süresi hastaya özgü faktörler gözetilerek ilgili uzman hekim tarafından belirlenmelidir. Yazarlar ve site yönetimi, bu bilgilerin klinik uygulamaya yansıtılmasından doğabilecek sonuçlardan sorumlu tutulamaz.