Abalienasyon, Latince kökenli (abalienatio) bir kelime olup, günümüzde ağırlıklı olarak hukuk dilinde, tarihsel olarak ise tıp dilinde de kullanılmış bir terimdir. Kullanıcının yazdığı “Abalyenasyon” bu kelimenin fonetik okunuşudur.
- Genel Anlamı: “Uzaklaştırma”, “yabancılaştırma”, “devretme”.
Bu terimin kullanıldığı bağlama göre iki temel anlamı vardır:
1. Tıptaki Anlamı (Tarihi / Arkaik)
Tıp dilinde “abalienasyon”, özellikle tarihi psikiyatri metinlerinde kullanılan ve günümüzde aktif olarak kullanılmayan (arkaik) bir terimdir.
- Anlamı: Zihinsel yetilerin veya duyuların kaybı, zayıflaması, bozulması veya kişinin kendine ve çevresine yabancılaşmasıdır.
Bu terim, genel bir “akıl kaybı”, “delilik” veya “zihinsel çöküş” durumunu ifade etmek için kullanılırdı. Modern psikiyatri, bu genel tanım yerine çok daha spesifik ve tanımlayıcı tanılar kullanır (örneğin, psikoz, demans, disosiyasyon vb.). Bu nedenle “abalienasyon” terimiyle modern bir tıbbi metinde karşılaşmak pek olası değildir.
2. Hukuktaki Anlamı (Yaygın Kullanım)
“Abalienasyon” kelimesinin günümüzdeki en yaygın ve geçerli kullanımı hukuk alanındadır.
- Anlamı: Bir mülkün, mülkiyet hakkının veya diğer yasal hakların bir kişiden diğerine satma, bağışlama veya başka bir yolla devredilmesi, temlik edilmesi veya ferağ edilmesi işlemidir.
Özetle, “abalienasyon” terimi tıbbi bağlamda zihinsel yabancılaşmayı ifade eden tarihi bir terimdir. Günümüzdeki geçerli ve yaygın anlamı ise hukukta mülkiyet devrini tanımlar.